"Yapayalnızım. İçim kan ağlarken herkese gülümsedim. Mutluymuş gibi davrandım, çünkü kimseye yük olmak istemedim. Sessizce içime attım her şeyi. Kalbim paramparçayken, 'iyiyim' demeyi seçtim. Çünkü kimseyi rahatsız etmek, kimseyi yormak istemedim. Ama içimde fırtınalar kopuyordu, kimsenin görmediği… Sessizliğim çığlıktı aslında, sadece kimse duymadı."
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
Aslında kimseyi yormamak veya rahatsız etmemek değilde; Konuşamamaktır, susarsın ama içinden hep konuşursun, şaşırır durursun kime, neye anlatmalıyım diye afallarsın