◆ Sadegül Kuru ◇ SADEceGÜLümse ◆
@ZeynaRei
> Güçlü insanlar her şeyde kazananlar değil,
Düştüklerinde kalkabilenlerdir... <
Düştüğümde kalkmamı, kimseden yardım beklemeden kendime yetebileceğimi anlamamı sağlayan kahramanlara sevgiyle... #zeyna #rei
" 'Seni kötü kız seni,' dedi Lavinia, Sara'ya dönerek, 'utanmadan cennetle ilgili masallar uyduruyorsun demek!'
'İncil'in Vahiy bölümünde çok daha abartılı hikayeler anlatılır,' dedi Sara. 'Bak da gör! Benimkilerin masal olduğunu nereden biliyorsun?' "
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Hikaye anlatırken, anlattığım şeyler bana hiç de öyle uydurulmuş şeyler gibi gelmiyor,' diyordu Sara. 'Sizin kadar, bu sınıf kadar gerçek geliyor. Hikayemde anlattığım kişileri onların yerindeymişim gibi hissediyorum, tek tek her birini hissediyorum...' "
" 'Sen hikaye mi uyduruyorsun!' dedi Ermengarde nefes nefese. 'Yapabiliyor musun, yani Fransızca'da olduğun kadar yetenekli misindir bu konuda da?'
Sara ortada şaşılacak bir şey yokmuş gibi baktı ona.
'Neden olmasın, herkes bir şeyler yaratabilir kafasında.' "
Küçük Prensesimiz Sara;
Okurken içinde kendimle bağdaştırdığım o kadar çok yer oldu ki...
Onun gibi önce bir prenses, sonra bir hizmetçi, sonra tekrar bir prenses olmadım hayatımda,
Ki zaten Sara'nın konumlarla, statülerle işide çok yoktu zaten.
O hayal dünyasında yaşayan, hayvanlarla dostluk kuran, sokakta gördüğü yabancıları bile izleyip inceleyip onları kendine tanıdık edinen, bir akraba gibi seven bir çocuk...
Ve bende böyleydim, okula gidip gelirken kurduğum hayallerin ne sayısını hesaplayabilirim ne de çeşitliliğini...
Hayal dünyamı bi ziyaret edebilseniz beni de, Sara'yı da anlayabilirsiniz belki
Hayvanların bizimle iletişim kurmak için ne yollar denediklerini düşler hatta eşyaların bize vermek istedikleri mesajları, aktarmaya çalıştıkları anıları anlamaya çalışırdım
Büyümek biraz köreltsede aramızda kalsın o yanım hala içimde saklı
Kısacası ben çok severek okudum, sizlerinde seveceğine eminim
" Volkanların çelişkisi hem yıkımın hem de yaşamın sembolü olmalarıydı. Yavaşlayarak soğuyan, katılaşan lavlar zamanla toprağa - verimli, bereketli bir toprağa - dönüşüyordu.
Nora o an bir kara delik olmadığına karar verdi. Aslında volkandı. Volkanlar gibi o da kendinden kaçamazdı. Olduğu yerde kalıp çorak toprakları zenginleştirmek zorundaydı.
İçinde bir orman büyütebilirdi... "
