Anne o gözlerini gözlerime değdirmiyor
bildiğin bıçak gibi kesiyor bakışlarımı
Kanatıyormuşum öyle söylemişler
Halbuki bilirsin ben,
Uyuyan çocuğun nefesini yoklar dururum
Benim yazgıma kırılmam
kara yazıldığı için değildir
Olacakmış gibi yapıp bir çocuk gibi ağlatmasındandır
Gururuma kirli ellerini sürmesindendir
Ah benim nerden fırtına eseceğini bilmeyen, dizi kanayan, pencereden iç çeken çocukluğum...