“Gönlümün Mihrâbı Sensin”
Geceler giydiğim siyâh hırkam,
Adınla yanar her hecesi yârim.
Kalbim, virâne bir dergâh misâli,
Secdede aşkınla durur hâlim.
Her nefesin, bir duâ gibi dokunur,
Rûhumun en mahrem köşesine.
Bir bakışınla bin bahâr doğar,
Keder kaçar, hicrân sineme.
Mihr-i vefâ sensin gökyüzümde,
Gönlümün yıldızı, hilâli, nûru.
Bir sözün kifâyet eder bin şiire,
Kaldırır içimde zamânın buğusunu.
Ey sükûtun içre çığlık olan,
Ey vuslatı geciktiren felek!
Ne vakit gelse aklıma adın,
Bir gül açar yüreğimde gizlice.
Derman aramam sensiz derde,
Çünkü bilirim, dert de senden, devâ da.
Aşkınla piştim, aşkınla oldum,
Gönlümün mihrâbı sensin dünyâda.
