Zeynep Gül
@Zeynepgul_
116 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Bir keresinde biri, albayın içine gömüldüğü yalnızlığı bozma cüretinde bulundu.
Kapının önünden geçerken, "Ne alemdesiniz, albayım" diye sordu.
Albay Aureliano Buendia, "İşte burada, cenaze alayımın geçmesini bekliyorum," dedi.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
...Albay Aureliano Buendia, yalnızlığının katı kabuğunu delmek için saatlerce çırpındı.Babasının onu buz göstermeye götürdüğü o uzaklarda kalmış günden sonra, tek mutlu anları ufacık balıklar yaptığı gümüş işliğinde geçen zamanlardı.Sadeliğin üstünlüğünü, ayrıcalığını anlayabilmesi için otuz iki savaş çıkarması, ölümle bütün anlaşmalarını bozması, ün denilen pisliğe bir domuz gibi bulanması ve tam kırk yıl yitirmesi gerekmişti.
Ölümü umursadığı yoktu, ama yaşam çok şey demekti.O yüzden de idam hükmü verildiği andaki duygusu korku değil, özlem oldu.
"Yüreğini kolla Aureliano," dedi, "ölmeden çürüyorsun."
"İnsanın oturduğu toprakların altında ölüleri yoksa, o adam o toprağın insanı değildir "