Kimi insanlar hayatın onlara eğlenmek için verildiğini düşünür. Gününü gün ederler, varını yoğunu harcayıp bitirirler; ama ölüm kapıyı çalınca, ıstırapla ve ölümle sona eren böyle bir hayatın neden bahşedildiğine bir türlü anlam veremezler. Sonunda bu insanlar Tanrı' yı lanetleyerek, onu zalim olarak nitelendirip ölürler ve Tanrı'dan ayrılırlar.
Bize kötülüğü kötülükle yok etmek bildirilseydi, Tanrı bunu bize yasayla emrederdi. Oysa bize farklı bir şey duyuruldu. Kötülüğü kötülükle yok etmeye çalışırsan, kötülük sana da bulaşır. İnsan öldürmek kolay ama kan ruhuna işler. İnsan öldürmek ruhunu kana boğmaktır. Kötü bir adamı öldürdüğünü düşünürsün, kötülüğü yok ettim sanırsın; oysa bir bakmışsın, içine daha beter bir kötülük işlemiş. Belaya boyun eğ, bela da sana boyun eğsin.
Tek en önemli an vardır, buda içinde bulunduğumuz andır, içinde sadece biz hüküm süreceğimiz içindir ki en önemli andır bu. En önemli kişi de o an kiminle birlikteyseniz odur, çünkü hiç kimse kimlerle işi olacağını önceden bilemez. En önemli şey ise iyilik yapmaktır, zira insan bu dünyaya yalnızca bunun için gönderilmiştir.