"Günlerden bir gün, âşığının isteğini nazından dolayı reddeden dünya güzeli bir kız varmış. Âşığı üzgün bir şekilde huzurundan ayrılmış. Günler geçmiş,aylar geçmiş, bir gün bu dünyalar güzeli kız onu bir gölgelikte uyurken bulmuş.
Bir kağıt kalem alıp bir şeyler yazmış ve aşığının başucuna bırakmış:
Ey âşık olduğunu zanneden adam!
Sözünden utan!
Eğer zahitsen kalk da dayan, geceleri Mevla'nın rahmetini kovala
Tüccarsan kalk oyalan, rızkının peşinde dolan.
Eğer uyuyorsan bana aşktan dem vurma.
Aşığın gözünde uyku ne arar??"