Bu da geçer ya hu!
Kendi kendime defalarca tekrarladığım bir zikir haline gelmişti.
Bu da geçer. Bu da geçecek. Bu da geçmeli. Bu da geçsin ya hu!
Bu da geçsin lütfen...
Bir oyundaymışım da ebe beni unutmuş gitmiş gibi. Yıllarca oyunun kaldığı yerden devam etmesini bekleyen bir çaresizdim. Sobelenmek pahasına ortaya çıkıyordum ve kimseler varlığımı umursamıyordu. Boğazım patlarcasına bağırıyordum.
Burdayım!
Burdayım!
Burdayım!
Anlıyorum ki hayat hep beklenmedik şeylerdir.
Kural böyle...
Sen yürüyeceksin ve beklenmedik şeylere hazır olmanın çarelerini arayacaksın.
İyi de... Bir şey beklenmiyorsa ona hazırlıklı olmak nasıl olacak?