Zehra

Zehra
@Zhr_brtk
5 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
Kalabalıklar içindeyim ama ben karanlıktan bir kimseyim. Kimse göremez beni içimdekinden, duyamaz titreyen sesimi kargaşadan, tutamaz yaralı elimden incitmeden. İçimde kocaman bir deniz; her gün biraz dolar içime, her gün biraz engel olur nefesime.
Reklam
Dem vuruyorum acıya, acımadan. Aldırış etmiyorum eski günlere, Gitmek nedir bilmeyen hüzünlere. Hiç kimseyi düşünmüyorum, En çok da kendimi. Kuytularda bekliyorum seni, Beklediğimden bile bihaber. Beni kimse görmüyor, Bense kimseyi aramıyorum.
"Ay bile tutuluyor dünyanın gölgesine, ben hâlâ sende tutuklu..."
Benim en büyük mevzum sendin. En kızgdığım, en kırıldığım... Sen, benim kendimle olan en büyük kavgamdın. Geçip gidiyor sandım acım. Zaman zaman hafifliyordu sancısı fakat geçmek nedir bilmiyordu. Sonra, öylesine bir günde, anladım ki alışıyormuşum. Alıştıkça daha çok acıyormuş canım. Ve ben, bunu bir türlü aşamadım.
çok eskilere gitmiş de bulamamış gibiyim kendimi. sanki ellerimin arasından kayıp gitmiş çocukluğum. yakınlarda kaybetmiş gibiyim onu. hâlâ zihnimin dar sokaklarında yankılanıyor sesi. tutamadım zamanı, karşı koyamadım yaşama. bilmem ki, nasıl geldim bu yaşıma...
Reklam