Hayattan çok az şey istedim - ama o, o kadarını bile esirgedi benden. Azıcık güneş kırlar bir lokma ekmek bir lokma huzur, canımı fazla yakmayacak bir yaşama bilincim olsun ve bir de ne kimseye muhtaç olayım ne de el âlem bana muhtaç olsun. Bu kadarı bile esirgendi benden, hani yüreğimizin katılığından değil de, paltomuzun düğmelerini açmaya üşendiğimiz için dilenciyi başımızdan savarız ya, işte o şekilde.
Düşünebiliyor musun Apareka
Çocukları bakışlarından vuruyorlar
Çocuk ölüyor ama
Bakışları dip diri…
Böyle bir coğrafya burası
Kimsesi olmayanların
Hiçkimsesiz ülkesi…
Azad Penaber