Suskun olmaları mı daha iyi, yoksa bu halleri mi, bilmiyorum.
Bazen kötü bir haberi vermekten kaçar gibi sessizliğe bürünüp beni izliyorlar.
Ne benim mecâlim oluyor “hadi” demeye,
ne de onların bir adım öne çıkmaya.
Hiçbiri bu anların tanığı olmak istemiyor.