Düşük trajlı bir galaksi bülteninin dördüncü sayfasında
Anılmış kocuman patlama
"... ve sonsuzluğun içinde durmadan yüzgeç çırpan kuyruk vuran, var mı bize yan bakan balık obaları da kalkıp göç eylemişler bu melun sızıntıdan sonra,
Kimi daha yollarda kırılmış memleket hasretinden, kimi almış bir lokma önündekinden; korkmuş olsa da nice ardından gelenden,
Yazmaya el varmaz söylemeye dil dönmez, varır kimi Dünya derler elden çıkma bir akvaryuma, Allah'ım sen beni bağışla!
Unutulmuş atalar, kırılmış sazlar kemanlar heyhat!
Yüzgeçler bağlı çeneler kapalı başlamış bir esir hayat, ta ki hatırlana kullanmak bunları tekrar,
Ol-vakit olmuşlar tamam,
Kimi ot yer kimi et; oltayı gam bozar duvarı nem el aman!
Bükülmüş boyunlar, düşmüş omuzlar
Kimine demişler lüfer
Kimine de levrek
- Bana ille de seni gerek-
Thales aga nam bi sünnetsiz demiş, her şey sudan gelmiş hoşgelmiş
e dağ başında oturan tanrıların gücüne güç gitmiş,
Çarşıya ızgaralık sardalye, çupra, kefal gelmiş
Bunca insan,
balıklar nasıl dünyadan düşmemiş, bilememiş