“Hayatımda çok ama çok şey kaybettim. Ne kadar çok olduğunu tahmin bile edemezsin. Ama benim hiçbir şeyim yok diye başkasının da olmaması gerektiğini hiç düşünmedim.”
Hiçbir zaman büyükannemin en sevdiği torunu olmamıştım fakat o beni severdi.
Kendi katı ve biraz da ataerkil tarzıyla.
Erkekleri yeğlemesi bir sır değildi. Kızlar bir yükümlülüktü, ailelerine felaket ve onursuzluk getirebilecek bir araçtı. Tıpkı uzaklaşmış teyzemin kaçarak evlendiğinde yaptığı
gibi.