Hiçbir zaman büyükannemin en sevdiği torunu olmamıştım fakat o beni severdi.
Kendi katı ve biraz da ataerkil tarzıyla.
Erkekleri yeğlemesi bir sır değildi. Kızlar bir yükümlülüktü, ailelerine felaket ve onursuzluk getirebilecek bir araçtı. Tıpkı uzaklaşmış teyzemin kaçarak evlendiğinde yaptığı
gibi.
Omzunu sıktığımda titreyerek nefes aldı. Keşke ona ağlamasının, çığlık atmasının ya da kederini ifade etmek için
ne gerekiyorsa yapmasının sorun olmadığını söyleyebilseydim. Ne yazık ki bu adamlar geri kafalıydı, bunu bir zayıflık
olarak görürlerdi.