"Savaştığı çocukluğu ona çok kızıyordu. Çünkü o küçük kız; bilinmek , duyulmak istiyordu . Küçük kızın bas bas bağırdığı, acılarla haykırdığı tabloda işkence vardi ."
Bir ikilemin içindeyim bu aralar.
Bir yanım sağ çıkacağına umutlu bir yanım ise yok olacağına umutlu .
Kimdi bu yok oluşun sebebi ?
Neydi acının bedeli?
Vazgecişlerden doğar demişlerdi acılar.
Evet ! Yanılmamışlar
Ben vazgeçince doğruldum .
Ben vazgeçince özledim.
Ben vazgeçince yok oldum .
Ama bu yok oluş , bu vazgeçiş kendime değildi .
Sadece ama sadece onaydı ...