İnsanların açığının yüzüne vurulduğu değil, birbirinin açığını kapatmak istediği zamanda yaşamak isterdim. Herşeyin mükemmel olmak zorunda olmadığı bir çağda..
"İnsan kanla hür olmaz. Kanla elde edilen hürriyet, hürriyet değildir; kirlenmiş bir şeydir. Bırak ki insan tanrılaşamaz. İnsan insandır. Ve buda oldukça güç varılacak bir merhaledir."
"Vücutlarımız, birbirimize en kolay vereceğimiz şeydir; asıl mesele, hayatımızı verebilmektir. Baştan aşağı bir aşkın olabilmek, bir aynanın içine iki kişi girip, oradan tek bir ruh olarak çıkmaktır."
Onun için aşk, hislerin kelimelerle israfı değil, Mümtaz'ın ruhundaki fırtınaya olduğu gibi kendisini teslimdi. Kim bilir, belki de kollarının arasında mahpus yüzünde bütün içinden geçenleri okuduğunda inanıyordu. Hakikat de böyle idi.