Zülfü Livaneli'nin kitaplarını okumayı severim. Bu romanda da farklı bir teknik uygulanmış. Sanki aynı baş karekterlerle iki ayrı roman okuyosun iki farklı son görüyorsun. Roman akıcı ve bir solukta okunuyor. Yakın tarih olduğu için olaylar ve kişiler dikkat çekiyor. Keyifli okumalar dilerim.
Kısacası bu dünyada, kimliği, kişiliği, yüzü silinmiş, hepsi birbirine benzetilmiş milyonlarca mülteci gibi yaşıyoruz ve bunun farkında olmak benim canımı sıkmıyor.
Herhalde mutluluk dedikleri de bu olsa gerek: biraz güvenlik, biraz can sıkıntısı.
... insan Türk olduğunu Türkiye'de iken anlamıyor ve kendisini diğer insanlar gibi hissediyordu. Farklılıkları, birey özellikleri olan bir insan.Ancak yurt dışına çıktığı zaman anlıyordu ki Batı'nın gözünde iyi Türk-kötü Türk ayrımı bile yoktur,sadece Türk vardır. Öylesine baskın bir damgadır ki bu, bütün kişisel özelliklerinin üstüne çıkar, onları boğar, kişiliğini öldürür.