Titanic batarken gemideki orkestra sonuna kadar çalmasına ara vermemişti.Böylelikle üzerinde dikildiği zemin ayaklarının altından çekilip alınır umutsuzluğun.
Aynı ağacın altında doğan her renk, yeni bir başlangıcın habercisi. Gün biterken geceye, gece geçerken yeniden ışığa yer açılır. Bekleyenler bilir ki hiçbir karanlık kalıcı değildir; kök salan her umut, zamanı geldiğinde gökyüzüne uzanır. Hayat, sabırla bakanlara mutlaka aydınlığı fısıldar...