Sonra aramıza şehirler girecek.
Hiç karşılaşmayacağız.
Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek.
Sonra belki birimiz öleceğiz.
Diğerimiz hiç bilmeyecek.
İşte ben hep böyle bildiğin gibi.
Kaderi öpüp başıma koymuşum.
Gülüşüm, oturuşum, konuşuşum...
Belli efendim. Besbellli.
Yaşamaktan soğumuşum.
Çok düşünmenin bir ceza olduğuna inanırım ben.
Nahif insanlar bu cezayı belki en çok çekenler olabilir.
Nahif olmak bir değer olmalıydı oysa.
Ama nahif kim varsa mutsuz, hüzünlü
Ve melankolik.
Hasılı zerre zerre aldı benden her ne varsa.
Geç de olsa anladım.
Eşkiyadır dünya.
Turgut Uyar
Vazgeçmiyorum, korkma. Tökezleyerek de olsa sözümü tutuyorum. Kapına kadar koştuğum anlar olmuyor değil ama kapıyı çalmadan geri dönüyorum. Sadece bazen saatlerce o kapının önünde oturuyorum.