Mahperi
@_Aciz
Acaba sırf dünya için mi yaratılmışsın ki bütün vaktini ona sarf ediyorsun?
Bediüzzaman Said Nursî
Kafama göre…
Bediüzzaman Said Nursî
Kafama göre…Hayırlı gecelerİnsan ve Hayat
Hüzünle geçen bir günün sonuna daha geldik..🥀
Mechulmuennes1624 isimli okura yanıt verildi
Mahperi
Evet öyle.
Kanayan yaralarımıza tuz yerine göz yaşlarımızı basıyoruz..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sultan Abdülhamid ile ilgili önereceğiniz kitaplar var mıdır?
Yorumlarınız benim için pek kıymetlidir :)
Şimdiden teşekkür ederim.
heyzeyb isimli okura yanıt verildi
Mahperi
heyzeyb bil mukabele ☺️🌸Sultan Abdülhamid ile ilgili önereceğiniz kitaplar var mıdır?
Yorumlarınız benim için pek kıymetlidir :)
Şimdiden teşekkür ederim.
heyzeyb isimli okura yanıt verildi
Mahperi
Genel olarak istemiştim.
Bende Abdülhamid hayranıyım🥲.
Çok teşekkür ediyorum.☺️🌹
Listeme ekleyeceğim mutlaka.
Çok haklısınız sultan Abdülhamid hakkında hâlâ o kadar bilgi kirliliği var ki…
Sonuna kadar okuyun
OSMANLIDA SOFRA EĞİTİMİ NİNEMİN ANLATTIKLARI
Yaşlı kadın, usulca odasından çıktı. Salondan torunu ile gelinin sesleri geliyordu:
"Oğlum, sofra hazır, çorbanı koydum; haydi gel de soğutmadan..."
Salonun en kuytu yerine geçti, yerde kendine ait köyden getirdiği minderin üzerine oturdu. Çocuk, babaannesini görünce:
"Babaanneciğim, gel beraber yiyelim!.." dedi.
Yaşlı kadın mânidâr bir şekilde iç çektikten sonra:
"Evin erkeği gelmeden akşam sofrasına oturulmaz. Hele babanız gelsin, beraberce yeriz inşaâllah!"
Gelin:
"Aman anneciğim, eskidenmiş onlar!.. Şimdi acıkan yemek sofrasına oturur, o da gelince yer."
Yaşlı kadın:
"Kızım, nasıl insanların bir edebi, hayâsı, iffeti varsa, evlerin de iffeti ve edebi vardır."
Torunu dayanamayarak alaycı bir tavırla söze karıştı:
"Yaa babaanne, neymiş bu evlerin iffeti?.. Anlat bakalım, merak ettim!.."
Yaşlı kadın söze başladı:
"Biz küçükken annelerimizden önce babalarımızın karşısında edepli oturmayı öğrenirdik. Evde babamız, annemiz varken ayağımız uzatıp oturmaz, büyüklerimiz konuşurken söz hakkı verilmedikçe söze dâhil olmazdık. Büyüklerimiz odaya girdiğinde hemen toparlanır, kalkıp onlara oturmaları için yer verirdik. Aslâ babamız sofraya oturmadan sofraya el uzatmazdık. Babamız gelir, «Besmele» çeker, «Haydi buyurun.» derdi. Huzurla hepimiz başlardık yemeğe... Sonunda da sofra duâsını kardeşlerimiz aramızda sıra ile okurduk. Hiç âilece yenen yemek kadar lezzetli yemek olur mu? Bu sofranın edebidir, yavrum!.."
Torunu:
"Bu kadar baskı karşısında depresyona girmez miydiniz babaanneciğim?"
"Hayır, yavrum bizim zamanımızda saygı olduğu için sevgi hep bâkî kalırdı. Sevgi var oldukça da hiç depresyona giren olmazdı. Yemekler lezzetli, uykular dinlendiriciydi. Biliyor
Mahperi
Okurken biraz hüzün biraz da sevinç kapladı içimi.
Ninenin anlattığı eğitimin çoğunu ailemde gördüm ve hâlâ devam ediyor elhamdulillah bu beni sevindirdi.
Hüzünlenmemin sebebi ise ümmeti Muhammed’in(a.s.) gençleri şuan yürek yakan bir ahval içinde.
Rabbim iman,islam aşkını yüreklerinden,yüreklerimizden çıkarmasın.
Allah razı olsun.