Mutlu olmak için binlerce sebebim varken küçücük bir hüzne takılıp kalmış gibiyim.
Ah, benim şu duygusal kimliğim neden biraz da olsa kendini düşünmüyorsun.
Neden tüm olan bitenleri içine atıyorsun?
İnsan en ağır hasarı kendi kendiyle kavga ettikten sonra alır yoksa bunu bilmiyor musun?
Benim halim bundan sonra, ancak yarım bir varlık olacak. Eskisi gibi olamayacağım. Her gün biraz daha uzakaşıyorum kendimden.
Bir şey koparır bizden, yıllar, geçip giderken.