"Günaha giden yolda deyim yerindeyse, bir 'çekim alanı' vardır. Belli bir eşiği geçtikten sonra insan o çekim alanının etkisine girer. Ve kalbi istemediği, vicdanı ise itirazını sürdürdüğü halde o günaha düşer. O halde yapmamak için yaklaşmamak gerekir."
Kudsî nebi, ne de güzel buyuruyor:
"Kendiniz efendiler imişçesine insanların günahlarına bakmayın. Bilakis, kullar olarak, kendi günahlarınıza bakın. Çünkü insanlar belaya maruzdur. Bela sahiplerine merhamet edin. Mazhar olduğunuz afiyete de hamd edin." (Muvatta, Kelam 8)
"Gelmemenin bir vakti yoktur. İnsan coşkuyla beklerken ne kadar zaman geçerse, o büyük günün yaklaştığına o kadar inanır. Bir yıl mı geçmiş? Ne yapalım, dersiniz, hazırlanması en az bir yıl sürerdi zaten... İki yıl mı geçmiş? Gelmesinin eli kulağındadır... "