" Hayat, ne uzun, yarabbi, ne uzun?... Saçlarıma yavaş yavaş aklar düşecek. Ümit edeyim, tahammül edeyim, güzel. Ben buna razıyım, fakat niçin, neyi beklemek için? "
"... Fakat insanlar, sahi, insafsız mahluklâr. Bendeki yüz yumuşaklığından alınmış cesaretle etrafımda açılan eller, hele son zamanlarda o kadar çoğalmıştı ki... "