Nilsu
@_Edebihayat__
69 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
İnsan dediğin saçaktaki
Güvercinin farkında olacak
Ve bir çiçek açacak kendince.
Bu aşk var ya bu aşk;
Dikkat!
*Yangında ilk kurtarılacak*.
Reklam
Sevgiyle yapılmış bir yama
Kaplamış yırtığını yanağımın,
Rengi pek tutmasa da.
Sanki yüzüme akmış yüzün,
Başını başıma dayadığında.
Seninle yanyanayız
Eğri bir aynanın karşısında.
Özenle örtüyorum çatısını
Sana duyduğum aşkın,
Sağlam kiremitlerle
Yağmura ve güneşe alışkın.
Ama biliyorum hiçbir zaman
Bitmeyecek bu çatı,
Ne şimdi, ne de bir başka sefer.
Kırmızı bir balık olup
Başlıyorlar sıçramaya
Yerleştirdiğim bütün kiremitler
Gözlerinin derin sularına
Yerlerinden birer birer.
Konuş, durmadan konuş,
Köpürtsün aşkı ve hayatı
Dişlerinin ışıldayan beyazı.
Adım da bekliyor unutma,
Benimle birlikte
Sesinle parlatılmayı.
Kendine yük haline gelince,
Koru kendini asıl kendinden.
Kekik bile kendince kokarken;
Bir tortu kalmıştır geriye,
Ben bildiğin o senden.
Reklam