Üzerinden seneler geçtiği için sindirilmiş bir acıyla anlatıyordu yaşadıklarını. Ancak en tehlikelisi de buydu. Zira sindirilmiş tüm acılar insanın içini kanatır, kalbine giden yolları tıkardı.Bir insanın,bir acıyı sindirebilmesi demek o insanın ruhundan eksiltmeyi göze alabilmesi demekti. Acılar ruha sinerdi çünkü. Hiçbiri bedende yaşamaya devam etmezdi. İs gibi ruha çöker ve bir ömür gitmezdi.
"Yarın ölecekse bile bugün yaşamalı insan. Bugünü hakkıyla yaşamalı. Öyle yaşamalı ki hatta bugün, yarınlar canını almaya utansın. Öyle sarılmalı yaşama;sıkı sıkı, inatçı ve şımarık küçük bir çocuk gibi. "