Üzerinden seneler geçtiği için sindirilmiş bir acıyla anlatıyordu yaşadıklarını. Ancak en tehlikelisi de buydu. Zira sindirilmiş tüm acılar insanın içini kanatır, kalbine giden yolları tıkardı.Bir insanın,bir acıyı sindirebilmesi demek o insanın ruhundan eksiltmeyi göze alabilmesi demekti. Acılar ruha sinerdi çünkü. Hiçbiri bedende yaşamaya devam etmezdi. İs gibi ruha çöker ve bir ömür gitmezdi.