Varoluş ve yok oluş arasında, Parantez içine alırsın yaşamını. Hüzünlerini yıkarsın sevinçlerinle, Zaman film şeridi gibi geçer, Doyamadığın anların arasından…
İnsan kendini anlamak için felsefeyi, kendini anlatmak için edebiyatı buldu. Ancak ne olduysa oldu ve birden hasreti bulup kendini unuttu. Çünkü bu duyguya ne şiirler ne anlamlar ne toplamlar ne ispatlar ne şehirler ne de gerçekler yetebildi.
Murat Gülen