Zengin ve yoksul uluslar arasındaki ekonomik uçurumun şiddet patlamalarına ve diktatörlüklere neden olacağı da açıktır; henüz bu sorunların çözümü için gönülsüz, dolayısıyla boş yere girişimlerden başka bir şey öne sürülmemiştir. Aslında, tanrılar yok etmek istediklerini kör ederlermiş sözünü kanıtlayacağız gibi görünüyor.
Düpedüz düşüncesizlikAlıntı
Nesnelere taptığı ve kendininkiyle birlikte hemcinslerinin hayatına olan saygısını da kaybettiği için sadece ahlak ilkelerine değil, kendi yaşamının yararına olan akılcı düşünceye karşı da kör olmuştur.
Hiç kuşku yok ki, kapitalizmin yirminci yüzyılda aldığı şekil, on dokuzuncu yüzyıldaki halinden çok farklıdır; o ka dar farklıdır ki, hatta aslında belki de her iki sistem için aynı terim kullanılmamalıdır. Dev girişimlerde muazzam sermaye birikimi, yönetimin sahiplikten ayrılması, güçlü sendikaların varlığı, tarıma ve bazı sanayi kollarına verilen devlet desteği, "refah devleti" unsurları, fiyat kontrolü, güdümlü piyasa un surları ve daha birçok özellik, yirminci yüzyıl kapitalizmini geçmişteki sistemden köklü bir şekilde ayırır. Yine de, han gi terminolojiyi seçersek seçelim, belirli temel unsurlar, eski ve yeni kapitalizmde ortaktır: sevgi ve dayanışmanın değil, bireyselliğin ve egoistçe hareket etmenin herkes için en iyi sonucu getireceği prensibi; halkın iradesinin, vizyonunun ve planlamasının değil, kişisel olmayan bir mekanizmanın, piyasanın toplum hayatını düzenlemesi gerektiği inancı. Ka pitalizm, nesneleri (sermaye), yaşamdan (emek) daha üstün tutar. Güç, etkinlikten değil, mülkiyetten gelir.
Bir atom saldırısında elli milyon Amerikalının ölme olasılığına, biri "savaşın tehlikeleri" derken, diğeri bir zafere "hesaplaşma" diyebilir, oysa sağlıklı düşünce şudur: bir atom bombasının kitle kırımından kimse zaferle çıkamaz.
Tıpkı son seçim gibi, ikisinden birini seç dayatma usulüAlıntı
Aslında fikirlerimizde ve görüşlerimizde bir dereceye kadar tekdüzelik var, bu eğer korku nedeniyle ya da siyasi baskı sonucu olsaydı kolay açıklanabilirdi. İşin aslı, sistemimiz tam olarak karşıt olma hakkı ve fikirlerin çeşitliliği ilkesine dayandığı halde herkes "gönüllü" olarak aynı fikirdedir.