Sən mebel alırsan. Öz-özünü əmin edirsən ki, bu, həyatında aldığın ilk və sonuncu taxtdır. Onu alandan sonra bir neçə il bu mənada arxayınsan ki, işlərin necə gedir-getsin, hər halda taxt məsələsi həll olunub. Sonra qab-qacaq məsələsi həll olunur. Yataq məsələsi. Səni qane edən pəncərə pərdəsi və yarıyan xalça alırsan.
Budur, sən öz rahat yuvanın əsirinə çevrildin və bir müddət əvvəl yiyəsi olduğun əşyalar indi sənin sahibindir.
Əgər insanlar sənin tezliklə öləcəyini düşünürsə, onlar sənə diqqətlə qulaq asmağa başlayır.
Əgər insanlar səni sonuncu dəfə gördüyünü düşünürsə, onlar həqiqətən də sənə baxmağa başlayır.