GÖKHAN KABAK
@_GOKHAN_KBK_
Harabat ehlini hor görme zâkir. . .
Defineye malik nice viraneler vardır. . .
Şu anda okuduğu kitap
DEHŞET VERİCİ GERÇEK (İBRETLİK BİR OLAY )
Ali Yıldırım Hoca şöyle anlatıyor:
“Bir gün öğlen namazını kıldıktan sonra camiye kravatlı bir adam geldi;
‘Kadın cenazemiz var, buradan kaldıracağız, ikindi vakti bir sala verir misiniz?’ dedi.
‘Tabi’ dedim.
İkindi vakti oldu, cenazeyi getirdiler.
O zamanlar böyle cenaze arabaları yoktu.
Ortaköy mezarlığına omuzlarımızda götürdük. Cenazeyi gömdük,
herkes taziyede bulundu, gitti.
Bir ben, bir o kravatlı adam,
iki de mezar işçisi orada kaldık.
Euzü besmele çektim, dua okuyacaktım, yer bir sallandı böyle!..
Ben gencecik imamdım,
ayakta duramayıp düşecektim neredeyse…
Sonra kabrin içinden acı bir ses çıktı.
Sanki etlerini koparıyorlar, öyle bir acı sesti.
Cenaze sahibi adam dedi ki;
‘Bu sallantı zelzele olabilir, peki bu ses ne oluyor?’
Sonra da; ‘Biz bunu morgdan aldık, acaba bayıldı da öldü diye getirdik mi?’
dedi. İşçilere mezarı açmalarını söyledi.
‘Açamayız’ de...diler.
‘Ancak savcılıktan izin kâğıdı olursa açabiliriz’ dediler.
Adam ‘Evladım ben hakimim,
bütün sorumluluğu üstüme alıyorum, aç bakalım’ dedi.
Mezarı açtılar.
Baş tarafını açtık, bir de ne görelim,
yüzü simsiyah kömür gibi olmuş.
Saç filan kalmamış, kömür kesmiş.
Adam hayretler içinde benim yüzüme baktı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İbrahim Ethem Hazretleri, tâcı tahtı terk ediyor,
Seneler sonra Kendi YAPTIRDIĞI camide yatsı Namazı kılıyor,
Dışarıda kar var, hava çok soğuk,
"Şurada kıvrılayım da sabah olunca giderim” diye düşünüyor,
Caminin bekçisi geliyor...
Bekçi: “Ne yapıyorsun burada” diyor...
İ. Ethem: “Müsaade et şurada yatayım, Sabah Namazından sonra gideceğim” diyor,
Bekçi bacağından tutuyor onu ve “İBRAHİM ETHEM SENİN GİBİ ÇULSUZLAR İÇİN YAPTIRMADI BU CAMİYİ” diyor ve bacağından sürükleye sürükleye, kafasını merdivenlere vura vura atıyor onu dışarıya...
İbrahim Ethem “Ben bu camiyi yaptırdım” diyemiyor KİBİR olur diye,
Çaresiz şehre gidiyor,
Her taraf kapalı, sadece bir yer açık, bir ekmek fırını....
Kapıyı çalıyor ve sabaha kadar oturma müsaadesi istiyor,
Orada çalışan işçi “Geç otur” diyor,
Aradan bir-iki saat geçiyor,
Sabah ezanı okunmaya başlıyor,
Okunduktan sonra işçi dönüyor...
“Hoşgeldiniz nereden gelip nereye gidiyorsunuz isminiz ne. ?" diyor.
İbrahim Ethem de
“Ben iki saattir burada oturuyorum şimdi mi geldi aklına sormak” diyor...
Fırıncı “Ben bu fırında işçiyim, İki çocuğum var, iki de yetime bakıyorum, Ben onlara şimdiye kadar HARAM LOKMA YEDİRMEDİM, Senin geldiğin vakit benim mesai saatim dahilindeydi, Ezan okundu mesaim bitti, Seninle istediğin kadar konuşabiliriz, şimdi KAZANCIMA HARAM karışmaz” diyor...
İbrahim Ethem “Sen ne güzel adammışsın, Sen ALLAH’tan bir şey isteyip de olmadığı vaki oldu mu..?” diye soruyor,
“Ben ALLAH’tan ne istediysem verdi, Fakat ALLAH’tan bir şey istedim, Onu bana vermedi, ALLAH’a yalvardım, bana İbrahim Ethem Hazretlerini göster diye, bana onu göstermedi” diyor...
“O ALLAH ÖYLE BİR ALLAH Kİ" diyor İbrahim Ethem Hazretleri
“İBRAHİM ETHEM'İN BACAĞINDAN SÜRÜKLEYE SÜRÜKLEYE, KAFASINA VURA VURA GETİRİR SANA GÖSTERİR, SEN YETERKİ YÜREKTEN İSTE"
Leylaya sormuşlar ; ?
Mecnun mu seni daha çok sevdi
yoksa sen mi?
-Leyla;
...
-Elbbette ki ben daha çok sevdim..!
demiş
Herkes çok şaşirmiş bu cevaba..
-Nasıl olur o senin aşkindan çöllerde
gezdi,
-Aklini kaçirdi..!
Leyla;
-O aşkini hep dillendirdi, herkese
anlattı, içini boşalttı.. Bense hiç
kimseye söyleyemedim, yüreğimde
bir sır gibi sakladim..
-Şimdi kim daha çok sevdi siz
söyleyin?
Bırakalım Mevlana hazretleri cevap
versin bu soruya;
-Sır gibi seversen eğer muradın
çabuk gerçekleşir, Tohum toprağa
gizlenerek yeşerir.
-Aşkta konuşma, aşktan bahsetme
İMAM'IN BÜYÜK SINAVI...
Londra'daki camii'ye yeni bir imam gönderilmiş.
Adam şehre gitmek için hep aynı otobüse biniyor ve çoğu
zaman da aynı şöföre rastlıyormuş.
Bir gün, bilet alırken şoför yanlışlıkla 20 kuruş fazla vermiş.
İmam yanlışlığı oturup da parasını sayınca fark etmiş.
Kendi kendine 20 kuruşu geri versem mi şöföre diye
düşünüyormuş.
Ama içinden bir ses diyormuş ki çok gülünç bir para ve
şoförün umurunda değil.
Otobüs şirketi çok para kazanıyor zaten sadece 20 kuruş
onlara bir şey yapmaz.
Bu parayı saklayabilirim diye düşünmüş, Allah'tan gelen bir
hediye gibi.
İnecegi durağa gelince, imam kalkmış ve fikrini değiştirmiş,
inmeden önce şoförün yanına gitmiş, 20 kuruşu geri vermiş ve
demiş ki:
Paranın üstünü fazla verdiniz.
Şöför gülümsemiş ve demiş ki:
Siz caminin yeni imamısınız değil mi..?
Aslında uzun zamandır sizi caminizde ziyaret etmek
istiyordum.
İslamı öğrenmek için.
Bu yüzden bilerek size fazla para verdim.
Nasıl tepki vereceğinizi görmek istedim.
İnerken imam artık bacaklarını hissetmiyormuş.
Yere yığılacakmış neredeyse, bir direğe tutunmuş ve kendine
gelmeye çalışmış.
Gözlerinden yaşlar dökülerek demiş ki:
Allah'ım az daha İslam'ı 20 kuruşa satıyordum..!
En etkilendiğim menkıbe okumanızı şiddetle tavsiye ederim....
Vaktiyle bir derviş berbere gidip:
Vur usturayı berber efendi, der.
Berber dervişin saçlarını kazımaya başlar ve diğer tarafa usturayı vuracakken, mahallenin kabadayısı içeri girer.
Doğruca dervişin yanına gider, başının kazınmış tarafına sert bir tokat atarak:
Kalk bakalım kabak, kalk da tıraşımızı olalım, diye bağırır.
Dövene elsiz, sövene dilsiz’ olan, halktan gelen her şeyin Hak’tan geldiğine inanan derviş, sabreder. Fakat kabadayının tıraş esnasında da dili durmaz, sürekli alay eder derviş ile: 'Kabak aşağı, kabak yukarı.'
Nihayet tıraş biter, kabadayı dükkandan çıkar. Henüz birkaç metre gitmiştir ki, kontrolden çıkan bir at arabası yokuştan aşağı hızla üzerine gelerek kabadayıyı altına alıp sürükler. Kabadayı oracıkta feci şekilde can verir. Berber dervişe bakar, sorar:
Biraz ağır olmadı mı derviş efendi?
Derviş düşünceli bir şekilde cevap verir:
Vallahi gücenmedim ona. Hakkımı da helal etmiştim. Gel gör ki, kabağın da bir sahibi var. O gücenmiş olmalı!
Ne demiş Yunus Emre;
Olsun be aldırma Yaradan yardır...
Sanmaki zalimin ettiği kârdır...
Mazlumun ahı indirir şâhı...
HERŞEYİN BİR VAKTİ VARDIR....