Boğazım düğümleniyor ve yanağımdan aşağı bir yaş süzülüyor. Silmiyorum. "Tanrım, perişan hâldeyim,"diyorum,boğuk bir sesle. "Hayatımda hiç bu kadar ağlamamıştım."
"Bu sadece insan olduğunu gösterir."
Boğuk bir kahkaha atıyorum; ironiyi bilinçli mi yaptı, bilmiyorum.
"Düşmüşler'in günahı ise Tanrı'nın yaratılmışlarına olan derin sevgilerinin şehvet ile zehirlenmiş olmasıydı. Diğer yönlerden, onlar sadık Gözcüler ve kutsal savaşçılardı."