Bir tane arabaya binip beni götürebileceği en ıssız yere götürmesini istiyorum ve yolculuk başlıyor... araba ilerledikçe şehrin rahatsız edici ışıkları git gide benden uzaklaşıyor. Işıklar benden uzaklaştıkça sanki üstümden teker teker yükler kalkıyor. Kulaklıklarımı takıp iyice kendimi soyutluyorum hayattan. Sonra uykuya dalıyorum. Tüm bunlardan sonra yatağımda uyandığımda ise birbirlerine benzeyen günler böylelikle devam etmeyi sürdürüyor...