LANGUİSHİNG
@_Hayalimsi
Burası benim çöplüğümmmm
Eylül'ün sonu
Çok şükür Eylül den de bir fayda görmedik:)Her umutla başladığım işin sonu beklenen son ya da . Güzel olan hiç bir şey yoktu bu ayda da.ben her şeye olan inancımı yavaş yavaş kaybediyorum sanırım.İçimde benden ayrı yorgun biri yaşıyor sanki ve hep yorgun böyle ameliyatla birinin onu alması lazım 😂.Bu hayat benim ama ne kadarını kendim için yaşadım bilmiyorum.Hayatı hem çok sevip hemde yaşamasakta olurmuş ya dediğim bir evredeyim.Neyseki Ekim geliyor yine umutlu olduğum bir ay(!).
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Eylül'ün 1 i
Yeni bir ay...Bu aydan nedense ümitliyim.İyi şeyler olacağına dair inancım var nedense:)
Bekleyip görelim:))
Anılara Yolculuk
Geçen günler... Üniversite yılları... Arkadaşlıklar... güzel günler... tekrarı olmaz ama ben özledim o günleri çok güzeldi beee
Çokkk yine üniversite okusam yinee onlarla arkadaş olurdum bugün nedense bir geçmişe gittim eski fotoğraflara baktım hepsinde de çok eğleniyorduk gülüyordukk ama her mutlu şeyin bir sonu vardır hepimiz uzaktayız birini son kere görmüş olduğunu bilmek...Bizi tanıştıran kader elbet birgün yine bir araya getirir:))
Sabahın beşii
' beni uyutmayan birşey var, kafamın içindekiler ...Her şeyle bu kadar çok tek başıma başa çıkmak istemezdim.Bu kadar çok herşeyin uykumu bölmesine izin vermek istemezdim her şeyi bu kadar çok düşünmek istemezdim hayatı bu kadar çok sorgulamak zorunda bırakılmak istemezdim Her şeyin bu kadar farkında olmak istemezdim ama inan ki elimde değil.'
Sonun başı
' Her bitiş yeniden başlamak için iyi bir bahanedir 'diyor yazar.Ama yazarın atladığı bir kısım var o bitişte yeniden başlamak için umudumuzun olmaması.Hayat yorucu geliyor . Amacım kalmamış gibi hissediyorum.yaşamaya kalbimin takati kalmadı belkide.Kötü bir gün daha da kötüsü bunu paylaşacak kimseye sahip olmamak.İnsan her gün kendisiyle konuşur mu halbuki dilim bu kadar suskunken kafam içi bir susmadı.Her şey çok güzel olucak diye diye herşeyin b*ka sarışı... Hayır mutluyumda farkında mı değilim diye kendimi sorguluyorum ama yok mutlu değilim evin içinde ölü gibi dolaşıyorum ve herkes o kadar kayıtsız kii. Kendi içimde ayrı bir ben yaşıyor sanki dıştaki ben herşeye gülen kafaya takmayan içteki ben ruhsal sancılar çekiyor adeta bu ne yaman çelişki.