hiç kimse içimdeki
gerçek beni bilmiyor,
kimse bilmezken gece
odamda koşeye geçip
sessizce saatlerce
ağladığımı bilmiyor. hiç
kimse beni ne kadar
Kırdığını fark edemiyor.
kimse kaç kez sinir
krizleri geçirdiğimi
bilmiyor. hiç kimse
içimdeki/kafamdaki
duygu ve sesleri
duymuyor, üzgün
oldugumda aklimdan
gecen dusuncelerimi
ve yardim cigliklarimi
goremiyor. bu
anlattiklarim boyle
soyleyince ne kadar da
garip geldi, oyle degil
mi?..