Sen gidiyorsun ya bu şehirden
Kuşlarım g'öksüz kalıyor apansız
Sonra papatyalar kırlarda!
Bir daha gelmiyor bu şehre bahar,
Ilgıt ılgıt esmiyor artık rüzgar,
Okşamıyor yüzümü incecik...
Her yeri viran her yeri harabe...
Ağustos sıcağında,
Kaldırımlar üşüyor sensiz ve sessiz.
Yıkık binalar bırakıyorsun ,
Bir zelzeleden arta kalan!
Yüreğimde kopan zelzelelerin gürültüsüne inat,
Usulca koyup gidiyorsun ömrümden ve ölümden...
Kalıyorum ıssızlarda...
Gözlerinden arta kalan yıldızlarla donanmış,
Gökyüzünün altındaki harabede..!
İşte öyle yıldız gözlüm
Gün geliyor papatyalar unutuyor tüm renklerini
Ve ölüyor usulca uzaklara bakan gözlerinde...
lal figan