- Ormanda ağaçlar kalem olsa, derya da mürekkep
olsa, yine Mesneviye son yoktur.
- Dünya var oldukça, insanlar yaşadıkça, Mesne-
vi'nin şiiri de yaşar durur, okunur, zevk alınır.
- Dünyada toprak kalmasa, balçık da kuruyup toz-
sa, Mesnevinin hakikat denizi coşar, köpürür.
Köpüklerinden, kıyılarında yeni topraklar mey-
dana gelir.
(Cilt 6, 2248-2250)