Kübra İLDEŞ

Kendimle - bana ait olan geçmişimle ve bana ait olan geleceğimle - ilgili olarak endişe duymaktan vazgeçmeliyim.
Hepimiz yaralı kuşlarız sevgili dostum ancak yaralarımıza rağmen uçmaya çalışmaktan vazgeçmiyoruz, vazgeçmemeliyiz bence. Yaraların olduğu yerler hep acıyor, üstünden yıllar geçse de ama insanlık var olduğundan bu yana bu yaralar hep mevcuttu, mevcut olmaya da devam edecek. Belki bu yaraları savaş yaraları olarak tanımlayabiliriz, ne de olsa üstümüzden koca bir hayat geçti.
İnsan kendi şarjını tamamlamazsa başkasını şarj edemez.
Küçük işleri küçük görenler hiçbir zaman ilerleme kaydedemezler.
Hayatımızdaki sorunlardan şikayet ediyor ama onları çözmüyorsak biz o sorunları seçiyoruz demektir.