"Geçti o günler Vitalis," diye mırıldandı.
"Geçti o günler Zosimus, efendi," diyen heybetli bir ses boşlukta yankılansaydı şimdi, senatör "Gel," diyecekti. "Otur. Kendi kendime konuşuyorum acaba delirdim mi?"
"Sanmam Efendi Zosimus," diyecekti o da. "Tek başına otururken başkalarıyla konuşmaktır tehlikeli olan. Sakınacaksan bundan sakın."
Öyle zannetti ki çıkardığı sesten değil çıkarmadığı sesten mesuldür insan en fazla. Gün gelir hissetmediğin acının da hesabı senden sorulur, kalbimden sorumsuzum sanma.