Mi
@_Kelid_
14 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
İnsanlar neden bu kadar pislik?
İnsanlar birçok sebepten pislik yapar. Bazen sadece pisliktirler. Bazen başkaları onlara pislik gibi davranır ve fark etmeseler de pislik gibi yetiştirildikten sonra hayatta başkalarına da aynı şekilde davranırlar. Bazen korktukları için pislik yaparlar. Bazen başkalarının onlara pislik yapmalarına izin vermeden başkalarına pislik yapmayı seçerler. Yani bu da kendini savunma amaçlı bir pisliktir.
Reklam
Yaşadığın sürece daima seni bekleyen şeyler olacak; kötü bile olsa, kötü olduğunu bilsen de ne yapabilirsin? Yaşamaktan vazgeçemezsin.
İnsanları hatırlamak, benim için de herkesin sahip olduğu bir süpergüç gibi.
Atticus, o gerçekten iyi bir çocuktu...
İnsanların çoğu iyidir, Scout, yeter ki sen onları bir gün gör.
Libby bir dönem ülkenin en kilolu genç kızı olarak haberlerde bile yer almış, annesinin ani ölümüyle büsbütün hayata küsmüş bir genç. Yıllar süren yalnızlık, evden dışarı çıkamama ve insanların acımasız bakışları onu derinden yaralamış. Ama o, toparlanmak ve yeniden hayata dönmek için cesur bir adım atıyor: Lise hayatına geri dönüyor. İçten içe korksa da “artık görünür olma zamanı” diyor.
Diğer tarafta Jack Masselin var. Okulun popüler, herkesle şakalaşan, dışarıdan özgüvenli görünen çocuğu. Ama Jack’in sırrını kimse bilmiyor: Prosopagnozi denilen bir rahatsızlığı var, yani yüz körü. Tanıdığı insanların bile yüzlerini ayırt edemiyor; bazen en yakınlarını bile kalıplardan, saçlardan, kıyafetlerden tanımak zorunda kalıyor. Bu yüzden hep maskeler takıyor, “cool çocuk” rolü yapıyor.
Libby ile Jack’in yolları okulda kesişiyor. Bir olay sonucu ikisi “ceza grubu”nda aynı görevi yapmak zorunda kalıyorlar. Başlangıçta aralarında mesafe var. Ama zamanla birbirlerinin dışındaki kalıpları değil, içlerindeki yaraları görmeye başlıyorlar.
Jack, Libby’nin cesaretine ve içtenliğine hayran kalıyor. Libby de Jack’in aslında göründüğü gibi kayıtsız değil, içinde yalnızlık taşıyan biri olduğunu fark ediyor. Bu karşılaşmalar sayesinde Libby, yıllardır içinde biriktirdiği utanç duvarlarını aşmayı öğreniyor; Jack ise sırlarını paylaşmaya, maskesini indirmeye başlıyor.
Roman boyunca ikisi birlikte küçük yolculuklara çıkıyor, birbirlerinin dünyasına dokunuyor. Libby, "ben kimim?" sorusuna cevap ararken, Jack de "beni gerçekten gören var mı?" sorusuyla yüzleşiyor. İlişkileri aşkın ötesine geçen, hayatlarını dönüştüren bir bağ haline geliyor.
Ama hayatları pürüzsüz değil. Okulun acımasız öğrencileri, aile baskıları, geçmişin izleri ve Jack’in yüz körlüğü onları sürekli sınıyor. Bir noktada
Reklam