"Hiç sevmediğim, sevilmediğimi kadar çok seviyorum. Ellellri yüzümden saçlarıma kayıp tutamların arasında kayboldu.
"Benim küçük meleğim" diye mırıldandı gülerek. "En çok seni, bir tek seni hep seni..."
"Şu dizimi vurduğum toprak," dedi güçlü bir sesle. "Kollarımı kaldırdığım gökyüzü şahidim olsun ki, bir senin önünde diz çökerim şu dünyada, bir seni sarıp sarmalar kollarım bundan sonra."
"Senden başka kimseye böyle şeyler hissetmedim ben sevgilim. Sanki ben hiç sevilmemişim gibi. Sen öyle güzel seviyorsun ki beni, sanki daha önce hiç kimse olmamış gibi. Öyle çok seviyorum ki seni, daha önce hiç böylesine güçlü duyguları birine karşı hissetmedim ben..."