Geldim geçiyorum
Bahanelerim yetersiz gelmeye başladı
Artık görmezden gelemiyorum
Kendimi kandırdığım şeyler şimdi bir sis bulutu gibi içime çöküyor
Aldığım her nefeste ciğerlerime karışıyor
Vücudumun her yerine yayılıyor
Keder ve umutsuzluğa kapılıyorum
Bakışlarım kararıyor
Işığım sönüyor
Şimdi bu kederi nasıl tanımlarsın ki
Oturmuş kendimi kandırmaya devam ediyorum
Kelimelerin azizliğine güvenmeyin
Karamsarlaşırken dahi
Gönlüm bir umut uğruna çarpıyor
Bir zamanlar saflığın ışıltılı yollarında koşardım.
Hayatın gereksiz adaletsizliğinden bihaber kendi içimde iyi olmaya çalışırdım.
Büyüdükçe her şey yavaş yavaş değişmeye başladı.
İnsanların samimiyetini sorgulamaya, iyiliğin gerçekten ne olduğunu anlamaya çalışırdım.
Bir şeylerden vazgeçmeye başladıkça içimde bir boşluk büyümeye başladı.
Büyüdükçe içinde kaybolmaya başladım.