MBA

MBA
@_MBA_
Kendinden geçmiş dünyamda yeniden işlenen ruhum
Nietzsche tüm insanlığa şu öğüdü bıraktı giderken; “Unutma, güçlü kalman için, acıya ve yalnızlığa ihtiyacın var. Acı ve yalnızlık, bu hayattaki en büyük öğreticilerdir. Onlardan ders almayan, ilelebet eksik kalmaya mahkumdur.”
Reklam
Şerefsizlik parayla değil ya ondan böyle
Söz uçar belki ama tortusu bir yüreğin bir yerinde kalıyor mutlaka. Belki bin yıl...
Aklınız konusunda uzlaşmanın bir yolu, aklınızı susturmayı öğrenmek. Rhonda Byrne The Secret - Sır
Ayna sandığım yansımamın altında yatan bir su birikintisi vardı. Dokunmak için uzanan ellerimde hissettiğim ürpertinin sebebi buydu belki de. Öyle garip bir ürpertiki bu, elini uzattıkça içini kaplayan o gerginliğin verdiği hazzı bırakamıyor adeta kendi benliğimi sınıyorum. Suyun şeffaf görünen parlak yansımasının altında yatan derinlik. Dipsiz bucaksız bir çukur yatıyormuş. Bir gün bilinmeyenin cezasıyla bulanan bu su, gerçek yüzünü ortaya çıkarmak istercesine bulandı. Bir kez bulandı mı tekrar dönemez eski haline. Dönemedi, dönemedim. İçi içine boğulur gibi görünen bu suyun dibine çekiliyordu sanki ruhum. Her vakitte bana seslenen derin çukuru bana anlatmak istediği bir şeyler varmışçasına bana fısıldıyor. Sanırım kurtulamıyorum buradan. Zihnimin içinde her duvardan seken bu fısıltılar beni cezbediyor, art arda o kadar çok ve uzun süredir bunları duyuyordum ki artık dünyanın en güzel şeyinden çıkan ilahi bir sesmişçesine mırıltılarına kapılıyordum. Ne birikintim eski halindeydi ne de ben. Artık uzanan ellerimde ürperti yoktu. Parmaklarım suyun yüzeyinden içeriye kayıp giderken anlamıştım artık bir önemi yoktu. Ait olduğum yeri biliyordum. Nasıl gittiğimi öğrenmemin bu kadar engebeli olduğunu bilmiyordum fakat her şey bir şekilde öğrenilir. Bana yabancı bir huzurla çekildiğim çukurda beni aydınlatan bu karanlığın yıldızları ve başka bir kurban olmaması adına buraya çekilen ben. Herkesin bir amacı ve gelişi vardır. Benimki ise fedakarlığın ve kalabalığın içinde görünmez olmakmış.
Reklam