İnsanların otoriteden bu kadar korkmasına şaşırıyorum ama daha da hayret verici olan şey kolayca yalanlara inanıvermeleri. Onlara sorsan hiçbir gazeteye güvenilmez. Ama orada yazan her şeye de inanırlar.
Ne garip, koca memleket öğrenci ve aydın avına çıktı. Yaşadıkları hayatın bütün zorluklarını bizim üstümüze yıkmaya çalışıyorlar, propaganda makinelerinin etkisi altındalar. Ne düşünmeye ne anlamaya güçleri var; hepsinden nefret ediyorum, gerçekten nefret ediyorum, bütün benliğimle nefret ediyorum.
Elma yemek mi daha büyük bir suçtu, kardeşini öldürmek mi? Tanrı insan soyunun zalimlik eğilimini gördükten sonra onları cennetten atsa daha mantıklı bir hikâye olmaz mıydı?