Mavi
@_Mavi09_
“Sizden önemli ne olabilir ki bu memleket için? diye soruyor. Ben de ona, "Benim naçiz vücudum bir gün er veya geç toprak olacaktır ama Türkiye Cumhuriyeti ilelebet baki kalacaktır. Hatay, Türkiye Cumhuriyetinin meselesidir. Benden elbette daha önemlidir," diyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Geçmişi hatırlamak beni yormuyor fakat duygusal çalkantılar yaşatıyor.
Bu şehirdeki gündelik hayatın içine karışmış akıllı, kül türlü kızları gördükçe kendi memleketimde kadınların tek başlarına ancak aynı sokakta oturan komşulara kadar gidebilmesi ve eğitimlerine özen verilmemesi beni ilk kez rahatsız etmişti. Düşünüyordum, gözlemliyordum ve değişiyordum
...çok daha mutlu ve müreffeh bir toplum olurduk. Düşmanla savaşmak kadar değerli bir çaba olurdu kadınları da sosyal hayata katmak. Kim bilir ne kızlar vardı bizim kızlarımızın da arasında, akıllı, hünerli, hayalleri olan ama kabiliyetlerinin farkına bile varılmadan, enerjilerinden istifade edilemeden solup giden!
Başımızın tacı analarımız, ev kadınlığı ve analığın dışında başka sıfatları olmadan ömür geçiriyor, çoğu kez kocaları, çocukları dahi onların hünerlerinin, zekâ pırıltılarının farkına varamıyor, marifetleri ancak mutfaktaki maharetleriyle, işledikleri örtülerin, yastıkların nakışlarıyla ve ucu ucuna denkleştirmeyi başardıkları aile bütçeleriyle sınırlı kalıyordu.
Kadınlarımızı yok sayarak, evlere kapatarak onların ışığından, yeteneklerinden, ilhamlarından yararlanamadığımız için mi acaba toplum olarak eksik kalmıştık?