Düşüncelerim… içimde çoğalan bir illet,
Zihnim kalbime değdi,o da artık eziyet.
En tanıdık yerimde yabancı bir bedenim,
Kendime bile uzakken… kimim, neredenim?
Bir isim koydum ona: Dante, karanlık bir iz,
Söyle şimdi… ne zaman bitecek bu sessiz kriz?
Gün gün değil,an an içimi kemiriyorsun,
Yaşamak sandığım her şeyde beni bitiriyorsun.
Bak… ben buradayım, kendi cenazemde,
Sen alkış tutuyorsun… en derin hezimette.
Şimdi anlıyorum ,kaçtığım şey sen değilmiş,
Benliğime çöken o karanlık… zaten senmiş.
Sensin o… adını koydum sonunda:
Cehennem… saklıymış insanın ruhunda.