Zıtlaşınca geri adım atmayanın sevdiğine itimat edilmez. Sevgi yeşerir ama itimatsız, güvensiz yaşayamaz.
Reklam
Gün, kendi sıradanlığında akıp giderken kalbimizin birine durup dururken akması büyük olaydı.
İnsan, yenilgiyi baştan kabul edince nasıl yürür? Hayata nasıl bakar? Kendini nereye atar?
Hem, hayatın kendisi de tekrarlardan ibaret değil mi? Her seferinde sil baştan başlamıyor muyuz, hem de hiçbir şey olmamış gibi. Her seferinde aynı yerden kanıyor, kırılıyor, sonra yeniden başa sarmıyor muyuz?
Bilmenin tadı için insan kalbini, yalnızlığa alıştırmayı öğrenmeli. Açıkçası ben, kendi ruhuma sığınmaktan daha güzel bir hayat uğraşı bilmiyorum.
Reklam