İsa (as.) havarilere şöyle dedi: "Yazık size ey dünyaya tapanlar! Nasıl oluyor da dallarınız köklerinize ve nefısleriniz akıllarınıza muhalefet ediyor! Sözleriniz, hastalığı iyileştiren bir
şifa,fıilleriniz ise tedavi kabul etmeyen bir hastalık gibidir. Sizler yaprağı güzel, meyvesi hoş ve çıkılması kolay olan asma gibi değilsiniz. Fakat sizler yaprağı az olan, dikeni çok olan ve çıkılması zor olan bir deve dikeni gibisiniz. Yazık size ey dünyaya tapanlar! Ameli ayağınızın altına
koymuşsunuz, isteyen onu alıyor. Dünyayı
da başınızın üzerine koymuşsunuz ona ulaşmak imkansızdır. Siz, ne samimi olan köleler ne de kerim olan hürlersiniz. Yazık size ey kötü ücretliler! Ücreti alıyor ve işi bozuyorsunuz. Kuşkusuz
işin sahibi, bozduğunuz işe ve aldığınız ücrete bakınca sakındıklarınızla karşılaşacaksınız.''
Dediler ki : "İnsanlar zulüm ağacıdır." "İnsanların dilinden kurtulmak mümkün değildir." "İnsanların rızası, elde edilemeyen bir hedeftir."
Bu konuda bir de şu merfu hadis vardır: "İnsanlar, içinde bir tek binek bulamayacağın yüz deveye benzerler."