Zamanın alıp götürdüklerini düşünerek kaybediyorum benliğimi. Düşünmek zarar veriyor bana, kendime olan saygıma...
Duruyorum öylece ve düşünuyorum sadece. Neden arıyorum herşeyde. Bazen bırakmak gerekir; oluruna, akışına bırakmak. Bu kaybetmek değildir elbette yalnızca dinlenmektir.
Bazen gökyüzünü seyrederek dinlenmek gerekir.
N.P
Sessizleşti herkes toprak, deniz, güneş...
Söndü içimdeki kandil, karardı kalbim gibi.
Sararmış gökyüzü, almış yüzümün rengini,
Sanki son bulmuş sevgin, ben gibi, biz gibi...
N.P
Sözlerim ağır gelmiş kanatmış dudaklarımı, Parçalamış kalbini, belli etmedin oysa...
Kurumuş çiçek gibi solarken yüzün,
Yakmışım canını hiç istemeden,
Gitmişim senden fark etmeden...
N.P
Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit;
Günahına girmeden, katilim olmadan git.
Git de şen şakrak geçen günlerime gün ekle,
Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle.
*Cemal Safi*
Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;
Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!
Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;
Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.
*Necip Fazıl Kısakürek*