Nisa

Sanki okumaması gerektiği söylenen bir kitapmışım gibi bakıyordu bana.
Reklam
Ateşe yakalanmış bir çocuğa yataklık yapmanın ne anlama geldiğini bilmesine rağmen beni sevmişti.
En iyi yalanlar böyle söylenir işte; ikna etmeye yetecek kadar gerçek katarak.
Herkes onu severdi. O da onları seviyordu. Kendi zararına olsa bile...
Yine de bu, Kâbus'tan korkmaktan ilk vazgeçişimdi. Kafamdaki o sesten, tuhaf sarı gözleri ve ürpertici, pürüzsüz sesi olan o yaratıktan. Üzerinden on bir yıl geçti ve ondan hiç korkmuyorum. Korkmam gerekse bile.