Yaşadığımız güzel anlarla sınırlıyız ve tüm hayatın o güzel anlardan ibaret olduğunu sanıyoruz belki çok genciz belki de çok aptal ama biraz da çocuk sayılırız...
Şimdi bir hayal et; Düşünki havalar soğuk düşlerinde , herkes yalnız ve sokaklar karanlık, iyi olan bir şey görünmüyor ve sende küçük bir oda da pencereden dışarı bakıyorsun, hafiften yavaş yavaş kar yağıyor pencerene, insanları izliyorsun, dışarı çıkmak istemiyorsun, o insanların içine de girmek istemiyorsun, yalnız yaşamak ve kendi bildiğin şekilde yaşamak senin hoşuna gidiyor, gelen insanların ya senin düzenini bozacağını yada gelirken bile senden bir şeyler isteyeceğini biliyorsun,
Dışarı çıkmaya korkabilirsin ama biri senin kapına geldiğin de onu güzel uğurla çünkü nasıl geldiğin değil önemli olan nasıl gittiğindir.
~MM~